حملات بیامان نیروهای اسراییلی و کشتار نیروهای حماس و مردم عادی همچنان ادامه دارد. در این میان جوانانی که دغدغههای روشنفکرانه دارند، با فراموش کردن نقش حماس، یکجانبه به اسراییل حمله میکنند. کسی توجه نمیکند که حماس آتشبس ششماهه را میشکند و بهانهی لازم را برای دولت اسراییل، که این نمایش خونبار را به هر دلیل نیاز دارد، فراهم میکند. و این حلقهی مفقودهای است که واکنش احساسی جوانان چپگرایی را کمی غیرمنطقی میکند: انتقاد از جنایتکاری دولت اسراییل و نادیده گرفتن بنیادگرایی اسلامی حماس که صدای محمود عباس را هم در آورده است.
پینوشت: نماد واکنش احساسی جوانان چپگرا همین بایکوت کردن کالاهای ساخت اسراییل و تظاهراتی است که اینجا و آنجای دنیا برگزار میشود.
انگار حوصلهی حماس و دولت اسراییل هم از شش ماه آرامش سر رفته است که در این روزهای آخر سال دوباره دست به دست هم دادهاند تا درگیریهای خاورمیانه را، اینبار با کشتن بیش از دویست نفر، هیجانی تازه ببخشند.
امروز وبا، خیلی سخاوتمندانه، جان مردم زیمبابوه را میگیرد و مسئول این وضعیت همین استعمارگران متکبر غربیاند که اجازه نمیدهند موگابهی قهرمان حکومت عدل و قانون را در کشورش پیاده کند. این سر و صدای رسانههای استعماری هم تنها یک دلیل دارد: دموکراسی موگابه فرصت غارت زیمبابوه را از آنها گرفته است!
بیشک برای بالا ماندن در دنیای سیاست چیزی بیش از صداقت و خوب بودن لازم است. شاهد این مدعا سقوط Stéphane Dion است که درست از اولین روز انتخاباش مجبور به تحمل انتقادهای آشکار و نهان مطبوعات و لیبرالها بود. گرچه پایین آمدن این آدم خوب، آنهم بعد از آنهمه انتقادات تند، کمی ناراحتکننده است اما بیتردید بهترین اتفاق ممکن است برای لیبرالها تا شاید دوباره خودشان را جمعوجور کنند و رهبر ابله محافظهکاران را پایین بکشند.
به گمانام حسرت کنسرت Yeasayer، لااقل تا وقتی سر و کلهشان دوباره در تورنتو پیدا شود، بر دل من بماند.
Download Title
برای لذت بردن از اجرای زندهی Sunrise باید کمی هشیار نبود!
بد نیست مرور سریع رقابت گاه خصمانهای که عاقبت به همکاری تبدیل شد، حتا چند روز بعد از قطعی شدن حضور هیلاری در کابینهی باراک اوباما.
