یادداشت های تنهایی

Friday 1 August 2008

Posted by ahmadreza in هجرانی

رقص Jennifer Dallas و انرژی پایان‌ناپذیر Johan Hultqvist روی صحنه و البته همراهی نوازنده‌گان گروه و علی‌الخصوص آن نوازنده‌ی ساکسیفون که نام‌اش را نمی‌دانم، Mr. Something Something را تبدیل می‌کند به درمان هر درد بی‌درمان. Mr. Something Something شما را به رقص درمی‌آورند اما اصلا انتظار ترانه‌های دوزاری نداشته باشید.

Leave a reply