یادداشت های تنهایی

Monday 18 February 2008

Posted by ahmadreza in هجرانی

paco-pena-in-toronto.jpg

به گمان من مهاجرت چند عیب دارد و چندین حسن؛ یکی از محاسن‌اش البته شناختن هنرمندانی است که شاید در ایران هیچ‌وقت فرصت شنیدن و یا دیدن آثارشان دست نمی‌داد. استاد بزرگ موسیقی فلامنکو، که اواخر ژانویه‌ی گذشته در تورنتو کنسرت داشت، یکی از همان آنها است. برنامه‌ی گرم او در تورنتو، اجرای هوش‌ربای خودش و گروه رقص همراه‌اش، اصلا قابل صرف‌نظر کردن نبود و من هم البته لذت‌اش را از خودم دریغ نکردم.

One Response to ' '

Subscribe to comments with RSS or TrackBack to ' '.


  1. on Tuesday 19 February 2008 at 4:51 am

    من هم موسیقی و رقص از این دست رو دوست دارم حداقل در این نوع موسیقی هیچانی است که مدتهاست زندگیم تهی از آن شده !

Leave a reply