یادداشت های تنهایی

Sunday 23 September 2007

Posted by ahmadreza in شبانه

ویریدیانا را دیدم که شاید نباید می‌دیدم. اما مگر ندیدن زشتی‌های گاه غیرقابل‌تحمل خودمان در آینه‌ای که کسانی مانند بونوئل پیش روی‌مان می‌گذارند چاره‌ساز است؟

پی‌نوشت: یادداشت خام پنج سال پیش بعد از خواندن فیلم‌نامه. این روزها دیگر خیلی حرافی نمی کنم بعد از خواندن داستانی یا دیدن فیلمی.

Leave a reply