یادداشت های تنهایی

Saturday 26 May 2007

Posted by ahmadreza in یادی از بیژن جلالی

ناامیدی چون کوهی است
که از بلندیهای آن
دنیا حقیر و کوچک می‌نماید
و چشم‌انداز آسمان
بس تماشایی
و دل‌انگیز است

Comments are closed.

Sorry, the comment form is closed at this time.