Sunday 20 May 2007
Posted by
ahmadreza in
روزنامهی انقلابی
«آدميزادهام، آزادهام و دليلش همين نامه، که در حکم فرمان آتش است و نوشيدن جام شوکران. بگذاريد آيندگان بدانند که در سرزمين بلاخيز ايران هم بودند مردمی که دليرانه از جان خود گذشتند و مردانه به استقبال مرگ رفتند.»
اینها آخرین جملات نامهی سعیدی سیرجانیاند به رهبر جهان عقبماندهی اسلام و شاید دلیل اصلی آنچه بر سر نویسندهی سادهدلی رفت که اهل بند و بست نبود. خواندن این نامه شاید تلنگری باشد به حافظهی تاریخی نداشتهی ملتی که، نمیدانم به کدام شعبده، اینچنین به رخوت دچار شده است.