یادداشت های تنهایی

Monday 2 April 2007

Posted by ahmadreza in شبانه

دنیای مجازی‌مان بهشتی را می‌ماند برای هرزه‌های بی‌مقدار وطنی تا عقده‌های دوران کودکی‌شان را میان خروار‌خروار ژست‌های روشن‌فکرانه‌ی دوزاری گم و گور کنند و چیزی بنمایند که حتی سایه‌ای از آن هم نیستد. زهی خیال باطل اما! حقارت ثقیل حضرات کجا و شانه‌های نحیفی که یارای ایستادگی‌شان نیست کجا. همین‌طورها است که خیلی زود، حتی زودتر از آن‌چه بنده و شمای حیران تصور می‌کنیم، پز مجعول روشنفکری‌شان را به باد وسوسه‌های جنسی می‌دهند که سال‌ها است کنج ذهن بیمار‌شان بال‌بال می‌زند. بال و پر گرفتن وسوسه‌های سال‌ها فروخفته همان و تمام شدن زندگی محقر‌شان همان؛ چه این سرزمین، سرزمین آزادی و احقاق حق است برای بنده و شمای حیران که تا دیروز از هراس گزمه‌ و هرزه به سوراخ می‌خزیدیم و امروز، با فراغت و آسودگی، هرزه را به دست با‌کفایت گزمه می‌سپاریم.

One Response to ' '

Subscribe to comments with RSS or TrackBack to ' '.

  1. سایه said,

    on Monday 2 April 2007 at 5:39 am

    این صنم حیران نیست. من حیرانم. خیلی هم حیرانم!!!

Leave a reply