یادداشت های تنهایی

Monday 10 July 2006

Posted by ahmadreza in یادی از بیژن جلالی

یادی از بیژن جلالی با موسیقی گروهی که سر به آسمان زیبایی می‌سایند در دنیای این‌روزها گوش‌خراش موسیقی.

چگونه شد که در تاریکی
راه رفتم
و چگونه شد که رسیدم
به آنچه می‌پنداشتم
نوری است
در تاریکی

One Response to ' '

Subscribe to comments with RSS or TrackBack to ' '.

  1. نازلی said,

    on Tuesday 11 July 2006 at 4:56 pm

    گفته بودم ؟ سلیقه ی موسیقی ت حرف نداره .

Leave a reply