فضای حاکم بر این دنیای مجازی، چنان که افتد و دانی، یکجورهایی تحت سلطهی لیبرال دموکراتها است. گاه این رفقا که اتفاقا من هم در میان آنها هستم از شدت چپگرایی، به تعبیر رفیق و همسایهی نازنینام، یکجور تمایلات اولتراچپی هم از خودشان نشان میدهند. اینطورها است که حتی فلان سیاست درست بهمان دولت محافظهکار، با یک بیتوجهی غریب ناشی از یکجور لجبازی، منعکس نمیشود. آخرین نمونهی این داستان بیتوجهی به واکنش دولت محافظهکار کانادا در قبال حضور قاتل زهرا کاظمی در شورای جدیدالتاسیس حقوقبشر است. پیتر مککی که ابتدا، در کنار چندین نهاد حقوقبشری بینالمللی، ابراز انزجار کرده بود از این وقاحت سخت آشنای حضرات بعد گفت کانادا هر کاری خواهد کرد تا این حضرت آقا به محاکمه کشیده شود و در عین حال از دولت آلمان درخواست کرد تا حضرتاش را در فرودگاه بازداشت کنند. به دنبال همین فشارهای دولت کانادا و نهادهای حقوقبشری بود که آدمخوار دونپایهی دستگاه ولایت فرار را بر قرار در شورا و ایراد سخنرانی ترجیح داد.
این واکنش دولت کانادا تبلور همان چیزی است که، به زعم من، جنبش بیجان دموکراسیخواهی، برای جان گرفتن مجدد، سخت به آن نیازمند است: حمایت جامعهی بینالمللی در قالب تحریمها و فشارهای همهجانبه بر مقامات دستگاه ولایت. این واکنش محافظهکاران کانادا نه دخالت در امور داخلی کشوری دیگر است و نه یک رویکرد منفعتطلبانهی استعماری؛ مشارکت قاطع و شایستهی قدردانی دولت کانادا است در تلاش جمعی جامعهی جهانی برای رسیدن به دنیایی که در آن خبری از برخورد تصادفی یک جسم سخت با سر یک بانوی فوتوژورنالیست نیست.
Sunday 25 June 2006
Posted by
ahmadreza in
روزنامهی انقلابی
on Sunday 25 June 2006 at 2:12 pm
رفیق جان جانم
تعجب من بیشتر از رفقایی است که در نزدیکی انتخابات ها به بهانه اینکه “انسان عاقل نه تحریم که باید سیاسیت ورزی کند” شرکت در انتخابات های فرمایشی در قالب و حمایت از روش های شکست خورده را توجیه می کنند اما وقتی نوبت به سیاست ورزی با غربی ها و به خصوص آمریکا در راستای منافع دمکراتیک ایران می شود با لحنی اولترا چپی به تخطئه فعالین سیاسی می پردازند!
مخلص
رامین
on Friday 30 June 2006 at 12:23 am
اوهوم