Comments on:

By: نازنين نگار

نازنين نگار — Tue, 30 Aug 2005 18:15:26 +0000

سفرت به خير اما, به شكوفه ها …

By: یخ همچون شعر

یخ همچون شعر — Sun, 21 Aug 2005 20:06:19 +0000

رفتنی شدی؟ عالیه. بزن بیرون که زندگی جای دیگریست. پشت سرتم نگاه نکن!

By: نازلی

نازلی — Sat, 20 Aug 2005 08:56:16 +0000

از بیست و چهارم که یادداشتتو خوندم،1000 بار خواستم زنگ بزنم و نتونستم…خداحافظی سخت بود…گرچه… نمیدونم باز افتادم به زرزر
امیدوارم جایی بری که به عینک دودی احتیاجی نباشه :)))

By: دهقون

دهقون — Fri, 19 Aug 2005 05:49:43 +0000

دير شد … تو رفتي

By: سايه

سايه — Tue, 16 Aug 2005 09:00:10 +0000

من امروز برای چندمين بار اين شعر رو خوندم. دلم گرفت. نه به خاطر عينک دودی. به خاطر جمله ” او می اندیشید. پس رفت.” و به خاطر دوستهایی مثل این دوست ارزشمند شاعرت که نمی دانی کجا وکی دوباره می بینی شان.

By: فروغ

فروغ — Mon, 15 Aug 2005 13:29:26 +0000

موفق و سربلند باشی و همیشه از تصمیمت راضی.. به امید دیدار.

By: hishkas

hishkas — Mon, 15 Aug 2005 13:03:51 +0000

گاهی دل نگران آدم داستان ها می شوم . یا مثل پریای « شب یلدا » نگران آدم های فیلم ها . این را گفتم که بدانی حق دارم نگران کسی باشم که روزهای زندگیش را ، دلمشغولی اش را ، حرص خوردن های خنده دار جدی اش را از توی نوشته های شیشه ای این جا دنبال کردم . احمد رضایی که برایم آدمی ملموس تر از آدم داستان ها بود و فیلم ها . حق دارم بخواهم مواظب خودش باشد و خوشبختی را هر جای این دنیا که پیدا کرد ، دودستی بچسد .
من منطق اخوان را دوست دارم : بیا ره توشه برداریم ، قدم در راه بی برگشت بگذاریم ، ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است ؟ …
راهت هیچ وقت بی بازگشت نباشد اما هر جا که رفتی و آسمان هر رنگی که بود ، هر جای این دنیا که چمدانت را زمین گذاشتی خوش باشی و دل شاد …
سفرت پربار و بی دغدغه … قربانت ؛ هیچ کس

By: غزل

غزل — Mon, 15 Aug 2005 11:13:11 +0000

اميدوارم به هر چي که مي خواي برسي.