http://shab.nevesht.net/2005/04/07/333/ Fri, 09 Jan 2009 23:01:10 +0000 http://wordpress.org/?v=2.5.1 http://shab.nevesht.net/2005/04/07/333/#comment-221 نازنين نگار Fri, 08 Apr 2005 17:11:45 +0000 http://shab.nevesht.net/2005/04/07/333/#comment-221 بايد بگم سال نو و منزل نو مبارك! و ... بايد بگم سال نو و منزل نو مبارك! و …

]]> http://shab.nevesht.net/2005/04/07/333/#comment-220 whitepencil Thu, 07 Apr 2005 19:35:03 +0000 http://shab.nevesht.net/2005/04/07/333/#comment-220 اما من که مخاطب همواره ی کارنامه بوده ام هنوز گیج و منگم. آن قدر که حتی نمی دانم باید باور کرد یا نه... اما من که مخاطب همواره ی کارنامه بوده ام هنوز گیج و منگم. آن قدر که حتی نمی دانم باید باور کرد یا نه…

]]> http://shab.nevesht.net/2005/04/07/333/#comment-219 نازلی Thu, 07 Apr 2005 18:07:28 +0000 http://shab.nevesht.net/2005/04/07/333/#comment-219 هوم.....معلم پیانو...ایزابل هوپر ِ عزیز.... هوم…..معلم پیانو…ایزابل هوپر ِ عزیز….

]]> http://shab.nevesht.net/2005/04/07/333/#comment-218 قاصدک* Thu, 07 Apr 2005 17:52:11 +0000 http://shab.nevesht.net/2005/04/07/333/#comment-218 سرخوش بودم در انتهای یک روز شلوغ و مهیج. نوشته ات را خواندم. صفحه پیش چشم ام نا گهان تار شد. چرایی اش را نمی دانم. من هرگز مخاطب نوشته ی تو نبودم. اما در انتهای یک روز شلوغ و مهیج سرخوش بودم با اینکه هرگز مخاطب نوشته ی تو نبودم اما صفحه پیش چشم ام تارشد. چرایی اش را نمی دانم. در انتهای یک روز شلوغ و مهیج که من سرخوش بودم نوشته ات را خواندم. با اینکه هرگز مخاطب نوشته ی تو نبودم صفحه پیش چشم ام ناگهان تار شد. چرایی اش را نمی دانم. دیگر در انتهای روزی که مخاطب نوشته ی تو نبوده ام سرخوش و مهیج نیستم. پیش چشم ام صفحه ناگهان تار شد. چرایی اش را نمی دانم. چرا... تار... صفحه... مهیج... شلوغ... مخاطب... هرگز.... سرخوش... چرا...چرا...چرا....چرا... چرایی اش را نمی دانم.... سرخوش بودم در انتهای یک روز شلوغ و مهیج. نوشته ات را خواندم. صفحه پیش چشم ام نا گهان تار شد. چرایی اش را نمی دانم. من هرگز مخاطب نوشته ی تو نبودم. اما در انتهای یک روز شلوغ و مهیج سرخوش بودم با اینکه هرگز مخاطب نوشته ی تو نبودم اما صفحه پیش چشم ام تارشد. چرایی اش را نمی دانم. در انتهای یک روز شلوغ و مهیج که من سرخوش بودم نوشته ات را خواندم. با اینکه هرگز مخاطب نوشته ی تو نبودم صفحه پیش چشم ام ناگهان تار شد. چرایی اش را نمی دانم.
دیگر در انتهای روزی که مخاطب نوشته ی تو نبوده ام سرخوش و مهیج نیستم. پیش چشم ام صفحه ناگهان تار شد. چرایی اش را نمی دانم.
چرا…
تار…
صفحه…
مهیج…
شلوغ…
مخاطب…
هرگز….
سرخوش…
چرا…چرا…چرا….چرا…
چرایی اش را نمی دانم….

]]>