Wednesday 12 January 2005
Posted by
ahmadreza in
روزنامهی انقلابی
عشق را در پستوی خانه نهان بايد كرد
در اين بن بست كج و پيچ سرما
آتش را
به سوخت بار سرود و شعر
فروزان می دارند.
به انديشيدن خطر مكن.
روزگار غريبي ست، نازنين
آن كه بر در می كوبد شباهنگام
به كشتن چراغ آمده است.
نور را در پستوی خانه نهان بايد كرد
آنك قصابان اند
بر گذرگاه ها مستقر
با كنده و ساتوری خون آلود
روزگار غريبی ست، نازنين
و تبسم را بر لب ها جراحی می كنند
و ترانه را بر دهان.
شوق را در پستوی خانه نهان بايد كرد
كباب قناری
بر آتش سوسن و ياس
روزگار غريبی ست، نازنين
ابليسِ پيروزمست
سور عزای ما را بر سفره نشسته است.
خدا را در پستوی خانه نهان بايد كرد