یادداشت های تنهایی

«آمريكا كه ظاهرا براي آزاد كردن عراق و بسط و گسترش دموكراسي اقيانوس ها را پشت سر گذاشته است، در عوض آزاد كردن عراق آن را اشغال نموده، زيربناهايش را ويران كرده و بيم و هراس را ميان شهروندان اش گسترده و همه پيروان آزادي را تحت كنترل درآورده است.»
خبر رويتر را كه مي خوانم با خودم فكر مي كنم حرف ها و حركات و سكنات مقتدي صدر، اين طلبه بنيادگرا و خشونت طلب عراقي، بي شباهت نيست به رفتار همتايان ايراني اش؛ از لاف شهادت طلبي اش بگير تا مهملاتي كه درباره واكنش مردم عراق در قبال دستگيري احتمالي اش به هم مي بافد. عكس موحش مقتدي صدر را هم كه مي بينم في الفور عكسي را به ياد مي آورم از عكاس ايراني تبار آژانس مگنوم كه گاه و بي گاه كارهاي اش در سايت مگنوم پيش چشم دوستداران عكاسي قرار مي گيرد؛ عكسي كه خيلي ظريف و دقيق نفرت و خشونت دروني آخوند پرخاشگر شيعه را نمايش مي دهد. و راستي دنياي اسلام و علي الخصوص دنياي شيعيان چه ظرفيت غريبي دارد در پروراندن اين ماموت هاي كريه المنظر، آن هم در اين به اصطلاح هزاره سوم كه انسان در پي تسخير مريخ و شريك شدن در فرآيند خلقت است.