Thursday 18 March 2004
Posted by
ahmadreza in
شبانه
در تمام اين يازده سال اخير مجبور بوده ام به مسلح كردن چشم هاي ام براي تماشاي دنياي اطراف. از پانزدهم اسفندماه اما اين شانس را پيدا كردم كه دنيا را بدون نياز به آن وسيله كمكي دست و پاگير و ملعون ببينم. گيرم كه هنوز تصاوير آن شفافيتي را كه بايد، نداشته باشند، اما به مرور زمان اين مشكل كه در حقيقت ساده ترين عارضه اين تغيير است هم برطرف خواهد شد و روياي سه چهار ساله من به حقيقت خواهد پيوست. احساسي كه من دارم، احساس رهايي از شر موجود مزاحمي كه در همه حال محدود كننده بود و نحس، را تنها آنها به خوبي درك مي كنند كه روزي روزگاري به همين موجود مزاحم دچار بوده اند و حالا نيستند. بسي خوشايند احساسي است!