یادداشت های تنهایی

Wednesday 27 November 2002

Posted by ahmadreza in سیاه‌مشق

امروز صبح كه از كوچه پيچيدم توي خيابان بغلي، منظره بي بديل كوه هاي پوشيده از برف البرز را ديدم. خيابان اما انقدر كوتاه بود كه به سرعت محروم شدم از ديدن منظره اي چنان زيبا. همين كه از خودم پرسيدم «ميشه پيش از اينكه به مقصد برسم، دوباره اين تصوير زيبا را ببينم؟» رسيدم به اتوبان نزديك محل كار و دوباره كوه هاي پوشيده از برف البرز را پيش چشمم ديدم و اينبار تصويري بسيار زيباتر و پيراسته تر. نمي دونم چقدر ميشه اميدوار بود به لمس چنين تجربه اي توي اين زندگي بهم ريخته.

Leave a reply