یادداشت های تنهایی

Friday 25 October 2002

Posted by ahmadreza in سیاه‌مشق

عصر جمعه، وبلاگ و دلتنگيهاي بي پايان اين روزهاي من. راستي چه اصرار احمقانه اي دارم براي نوشتن دردهايي كه دارن مثل خوره روحم را از بين مي برن. سعي مي كنم اين فكر سياه را كه «اگر راست است كه هركسي يك ستاره روي آسمان دارد، ستاره من بايد دور، تاريك و بي معني باشد، شايد من اصلا ستاره اي نداشته ام!» از ذهنم دور كنم اما …

Leave a reply