Sunday 28 July 2002
Posted by
ahmadreza in
سیاهمشق
دوستي مي گفت كه زندگي مثل شطرنج مي مونه. فكر مي كنم تشبيه خوبي باشه اما من تشبيه ديگه اي دارم از زندگي. فكر مي كنم ما همه بازيگرهاي تياتر هستيم. وقتي وارد عرصه روابط فردي ميشيم انگار كه وارد سن شده باشيم شروع مي كنيم به بازي يه نقش و اون را ادامه ميديم تا وقتي كه رابطه ادامه داره. بعد وقتي كه رابطه تموم ميشه از سن ميايم پايين و ميريم پشت صحنه واسه اينكه آماده بشيم براي ايفاي نقش بعدي يا رابطه با فرد جديد. مثل بازيگري كه چندتا كاراكتر را بايد بازي كنه به تعداد روابطمون بايد نقش بازي كنيم و اين البته از خصوصيات زندگي توي جامعه بسته اي مثل جامعه ماست.